مقدمه: پلی نوروپاتی اختلالات ناشی از ضایعات منتشر اعصاب محیطی را توصیف می کند که با اختلال حسی، حرکتی و یا اتونوم، خود را نشان می دهد.هدف: تعیین علل پلی نوروپاتی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان 22 بهمن مشهد.مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی طی سال های 1386 و 1387، 31 بیمار پلی نوروپاتی مراجعه کننده به بیمارستان 22 بهمن مشهد مورد بررسی قرار گرفتند. شرح حال کامل در مورد مشکل بیمار، سابقه دارویی و خانوادگی علایم مشابه، معاینه بالینی از نظر بررسی سیستم حسی، حرکتی و رفلکس های وتری و بررسی نوروفیزیولوژی برای اثبات بیماری برای تمام بیماران انجام شد. در صورت رضایت بیمار و بسته به شرایط، بررسی های تکمیلی جهت تشخیص علل پلی نوروپاتی انجام می گرفت. اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: بیشترین علت پلی نوروپاتی، پلی نوروپاتی التهابی میلین زدای مزمن (CIDP) (%22.5) بود. دیابت شیرین و سندرم گیلن باره هر کدام به میزان 16.1 درصد، جذام، علل توکسیک، علل ارثی هر کدام 9.7 درصد و کمبود ویتامینB12 ، 6.5 درصد برآورد شدند. 9.7 درصد افراد، کریپتوژنیک قلمداد شدند. بیشترین علت مراجعه، شکایت حسی (66.7%) و بیشترین حس درگیر، حس درد و حرارت (87.1%) بود. 64.5 کاهش تونیسیتی دیستال اندام های تحتانی وجود داشت. کاهش قدرت عضلانی در ناحیه دیستال اندام های فوقانی و تحتانی برجسته تر بود. رفلکس آشیل، 87.1 درصد کاهش یا حذف نشان داد.نتیجه گیری: بیشترین علل پلی نوروپاتی را موارد التهابی و متابولیک تشکیل می دهند. جذام و علل توکسیک از موارد قابل توجه در این مطالعه بودند. با توجه به کاهش بیشتر تونیسیتی و قدرت عضلانی و رفلکس های وتری در ناحیه دیستال، توجه بیشتر به معاینه نواحی دیستال لازم است.

فلج ایزوله عصب رادیال، در اثر وارد آمدن فشار بر این عصب ایجاد می شود، و معمولا همراه با افزایش فشار داخل رحمی یا فشار زیاد ناشی از زایمان می باشد. فلج ایزوله عصب رادیال باید به عنوان عارضه ای متفاوت از آسیب شبکه بازویی در نظر گرفته شود. در آسیب شبکه بازویی با توجه به میزان آسیب و ریشه های نخاعی در گیر در ضایعه، عوارض مختلفی مانند اختلال در Abduction بازو، و اختلال در Flexion و Extension آرنج، مچ و انگشتان ایجاد می شود اما در آسیب ایزوله عصب رادیال فقط Extension مختل می گردد. در فلج ایزوله عصب رادیال با توجه به محل فشار و آسیب، علایم و مشکلات متفاوتی انتظار می رود، اما شایعترین علامت آن ناتوانی در Extension مچ و انگشتان می باشد که به آن «افتادگی مچ» گفته می شود.این عارضه که یک پدیده نادر است، معمولا به صورت خود به خودیمحدود می شود. ما در اینجا به گزارش یک نوزاد مبتلا به فلج ایزوله عصب رادیال می پردازیم. این نوزاد پسر در یک زایمان طولانی به دنیا آمده است و عصب رادیال وی در هنگام زایمان تحت فشار قرار گرفته است و به همین دلیل با افتادگی مچ متولد شده است. با انجام مدالیته های فیزیوتراپی شامل اشعه فروسرخ، ماسا‍ژ، تحریک الکتریکی و انجام نرمش های دامنه حرکتی، بیماری وی به صورت کامل درمان شده است.

زمینه و هدف: نوروپاتی شنوایی گونه ای اختلال شنوایی است که در آن شنوایی محیطی هنجار است ولی عصب هشتم و ساقه مغز ناهنجار می باشند. از نظر بالینی، بیماران مبتلا به گسیل های صوتی هنجار دارند اما پتانسیل های شنوایی ساقه مغز وجود ندارند یا غیر طبیعی اند. نوروپاتی شنوایی اولین بار اواخر دهه 1970 گزارش شد. در آن زمان با استفاده از روش های مختلف توجیه نبود پتانسیل های شنوایی ساقه مغز در عین وجود آستانه های شنوایی امکان پذیر گردید. درک گفتار در این افراد به مراتب بدتر از میزان کم شنوایی است که ادیوگرام نشان می دهد. لازم به ذکر است که نوروپاتی شنوایی ممکن است عملکرد سیستم دهلیزی را نیز متاثر کند.معرفی بیمار: در بررسی حاضر با استفاده از آزمون های الکتروفیزیولوژیک و رفتاری عملکرد سیستم شنوایی یک کودک مبتلا به نوروپاتی شنوایی در مدت 5 سال مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته های ادیولوژیک پس از درمان های متعدد توانبخشی تغییرات قابل توجهی را نشان می دهد.نتیجه گیری: نوروپاتی شنوایی عارضه ای است که می تواند اختلالی را در سلول های مویی داخلی که اطلاعات صوتی را از طریق سیستم عصبی به مغز منتقل می کنند ایجاد نماید. علل دیگر این عارضه، وجود نقص در ارتباط بین سلول های مویی داخلی با اعصابی که از گوش داخلی به مغز می روند یا وجود اختلال در خود عصب است. این افراد تقریبا همواره دارای گسیل های واضح صوتی گوش، حذف پتانسیل های شنوایی ساقه مغز و آستانه های رفتاری متفاوت می باشند که ممکن است این آستانه ها ثابت بوده، بدتر و یا حتی بهتر شود.